ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(1360 -1285 ق)، عالم امامى، فقیه اصولى و مرجع تقلید. در قریه‏ى سرخه دیزج زنجان به دنیا آمد. مقدمات را نزد پدرش، آخوند ملا محمد سرخه دیزجى، كه از شاگردان آخوند ملا على قارپوزآبادى بود، خواند. سپس به زنجان رفت و متون فقه و اصول را نزد علماى آنجا قرائت كرد، آن‏گاه به تهران آمد و معقول را در محضر میرزا ابوالحسن جلوه اصفهانى و فقه و اصول را در محضر آیت‏الله میرزا محمد حسن آشتیانى و دیگران فراگرفت، تا به درجه‏ى اجتهاد نایل شد. سپس به نجف مهاجرت كرد و نزد علماى آنجا، و به طور عمده در محضر آقا شیخ هادى تهرانى، تلمذ كرد. پس از درگذشت علامه تهرانى در 1326 ق به زنجان بازگشت و به انجام وظائف دینى و تدریس پرداخت، و مرجع تقلید مردم آن دیار شد. وى در زنجان درگذشت و در مقبره‏ى آخوند ملا على قار پوزآبادى دفن شد.از آثارش: «كتاب الاجاره»؛ كتاب «الخمس»؛ كتاب «الزكاه»؛ «ذخایر الامه»؛ رساله در «ماهیت وجود»؛ تقریر بحث استادش علامه تهرانى؛ «رساله‏ى عملیه».
فعالیت ها : :